Noordhorn heden en verleden

Het dorpshuis 'De Dörpsstee' aan de Noorderweg, 'the place to be' op zaterdag 15 januari aanstaande, NIEUWJAARSBORREL!

Een ‘nieuw’ initiatief, een gezamenlijke activiteit van de Handelsvereniging “Fortuna” en de Vereniging “Dorpsbelangen Noordhorn”: Kom op 15 januari een gezellige Nieuwjaarsborrel drinken in de Dörpsstee! Deze uitnodiging is afkomstig van de handelsvereniging “Fortuna” en de Vereniging Dorpsbelangen en speciaal bedoeld voor alle gebruikers van de Dörpsstee en alle leden van Fortuna en Dorpsbelangen! Voor de ‘entreeprijs’ van €10,00 krijgt ieder de hele avond vrij drinken, heerlijke hapjes en een gratis lot voor de tombola!!! “Kom allemaal, dan maken we er een gezellige avond van!” aldus de oproep van beide betrokken besturen. Geplande duur van de avond: 20.00 – 00.30 uur! En gezien de voorjaarsachtige weersvooruitzichten zijn de wegen en paden begaanbaar, sneeuw en ijs vormen dus geen reden om deze speciale bijeenkomst te missen! (Al is ieder mans en vrouws genoeg om dat natuurlijk zelf te bepalen…)

Foto: ©jan blaauw, 2010

Een grillige winter. Zo zit je de hele maand december onder een dik pak sneeuw (nou ja, dik….. Erg royaal bedeeld werden we hier in het Noorden deze keer niet), zo is al het wits verdwenen… Wat resteert zijn vuile vlekken aan de wegranden, pekelontsiering, en ’s morgens een grijs laagje dat duidt op thermometerstanden rond de 0. Gisteravond de benen gestrekt, bloedsomloopbevorderend, en toen al weer het befaamde ADHD-trekkertje gezien met de bolle zoutwagen erachter, druk bezig met preventief strooien. Nog geen acht uur eerder leek het wel voorjaar….
Ter waarschuwing toch nog maar even twee herinneringsfoto’s, van hobbyfotograaf  Digna Achterhof. (“Sneeuw? Mooi om eens wat foto’s te maken, maar verder…. Weg wezen en weg blijven, die sneeuw. Kan ik de racefiets pakken en frisse-luchtkilometers afleggen!”).

Een witte wereld langs de N355 aan de westkant van Noordhorn. Nog niet zo heel lang geleden....

Decemberindruk aan de westkant van Noordhorn, vanaf de carpoolplaats, ongeveer...

©foto’s: Digna Achterhof

Gelukkig, het dooit, al regent het nog geen Paulusma-warm-water. Maar daarmee zijn de problemen nog niet van de baan. Juist op de binnenwegen en -paden, waar de gladheidbestrijding met een korreltje zout is genomen (nou ja, zelfs dat korreltje bleek nog te duur), is het nu uitkijken geblazen, nog meer dan voorheen. De muurvast gereden en in ijs veranderde sneeuwlagen bieden hardnekkig tegenstand als het om verdwijnen gaat en zijn superglad voor hen die menen zich daarop weer “normaal” te kunnen voortbewegen. Bij een doelmatige aanpak zou je dit langdurende probleem niet hebben, of in veel mindere mate.

Dat valt de overheid aan te rekenen, ook al vindt die zelf van niet. De wijze waarop de financieel in nood verkerende gemeente communiceert met zijn inwoners wekt weinig vertrouwen, zeker als je daarin ook nog eens het traag verhelderende perspectief van nog een herindeling betrekt. Prioriteiten stellen is prima, maar ook daarover kan met ingezetenen worden overlegd. En als het om veiligheid gaat, moet er niet worden gemarchandeerd. Dan zijn er wel andere begrotingsposten die eerder in aanmerking komen voor het snoeimes.

De Norritsstraat op een dooie(nde) donderdagmorgen, nog steeds een ijsbaan

Een deel van de Verlengde Oosterweg op diezelfde donderdagmorgen, superglad

Het verbindingspad tussen Verlengde Oosterweg en Nieuwstraat, nog steeds superglad. Voor vele inwoners van Noordhorn-Noord, wandelend en fietsend, een belangrijke doorgaande verbinding. Prioriteit bij de gemeente? 0,0....

©foto Norritsstraat: ginie bakker, 6 januari 2011
©overige foto’s: jan blaauw, 6 januari 2011

Ja, klopt! Ik ben inderdaad gevallen, vanmorgen… En nee, ik heb niet naar de kamerramen van de belendende huizen aan de Verlengde Oosterweg gekeken, waar wellicht besmuikt werd gelachen. (Wat moet je ook anders op zo’n vies-trieste wintermorgen in januari…) Natuurlijk, als je 65 bent, een lang lichaam hebt en dan valt, heeft het altijd iets slapstickachtigs. Es darf gelacht werden…. Gelukkig had ik bilbescherming door een (toen nog…) vrij dikke portemonnee, ik moest nog boodschappen doen in de Buurtsuper. Had me ook wel ingesteld op gladde wegen en paden, ik ken zo langzamerhand de nalatigheid van de moderne overheid… (Dat bouwt maar winkels als kastelen en wijken als stedelijke nabootsingen, mét sterrenbuurtaanduidingen en al…) Maar toch, daar ging ik, op een superglad gedeelte. Ik hoop niet dat er werkelijk ernstige ongelukken gebeuren door deze foutieve bezuinigingsdrang, dan zou menig advocaat nog een eurootje kunnen bijverdienen middels schadeclaims. Oppassen is dus de boodschap, en dat kost niks! (Tenminste, als je op de been blijft…)

Al gewend aan het schrijven van “2011”, of vloeit er nog steeds ‘2010’ uit uw pen? Volhouden! Iets waaraan ik nooit wen, ook niet tijdens jaarwisselingen, betreft vernielingen, brandjes, knalvuurwerk, pesterijen met die rotdingen, etc. Kijk nou eens naar zo’n ontluisterende foto van nieuwjaarsdag, kruispunt Norritsstraat/Verlengde Oosterweg.

Wat overblijft na het o zo gezellig verbranden van het oude jaar....

 

Ja, ik weet ook wel dat mijn opvattingen over een geslaagd ‘Oud en Nieuw’ niet stroken met die van vele anderen, ook in Noordhorn. Dat hoeft ook niet, verschil van opvattingen, meningen, smaken geeft kleur aan een samenleving. Binnen bepaalde perken, zeg ik er meteen achteraan, en op Oudejaarsavond gebeuren er dingen die alle perken te buiten gaan. Niet alleen het verstandsverbijsterend fenomeen van het ‘achteloos’ afsteken van idiote hoeveelheden vuurwerk, alsof het niks kost, niet de lucht vervuilt, niet de vogels en huisdieren een doodschrik bezorgt, elke keer weer…. (En de rotzooi opruimen? Daaraan hebben vele vuurwerkafstekers een broertje dood…) Ook het maffe in brand steken van allerlei troep waarvoor elke ‘fatsoenlijke’ Paasbult zich zou generen… Tot schade van de straten, want de littekens blijven tot in lengte van jaren. Nou ja, veel meer woorden zal ik er niet aan vuil maken, het is toch boter aan de galg gesmeerd, water naar zee gedragen, Don-Quichotterie in een merkwaardig land….

Wat een hoop armzaligheid aan het begin van een nieuw jaar....

Ach, “we” hebben het eerst weer gehad, fysieke slachtoffers in Noordhorn? Ik weet het niet, ik hóóp het in ieder geval niet. Hoop op positiever menselijk handelen hou ik, wellicht tegen beter weten in…
Iedereen een perspectiefrijk 2011 toegewenst (en veeg zo af en toe in ieder geval dat eigen straatje eens schoon…)!