Noordhorn heden en verleden

Een aloude bezigheid, touwtrekken! Spectaculair, als de teams aan elkaar gewaagd zijn. Dat was nu niet altijd zo. Maar het blijft bezienswaardig, ook als onderdeel van de Zeskamp!

©jan blaauw, 28 juni 2011

Het aloude kussengevecht, dát uitgangspunt. De hoofdbescherming is zo gek nog niet, Jeroen Hummel kan er over meepraten... Slaan, stoten, nee, niet vasthouden... Het publiek geniet, ook al regent het

©jan blaauw, 28 juni 2011

Aan het eind van de hindernisbaan, kruipend, glijdend, vallend, zwevend.... en rennend terug naar waar het begon....

©janblaauw, 27 06 2011

Spijkerbroek hangen, vasthouden, kramp...., het lijden.....

©janblaauw, 25 juni 2011

Zaterdag 25 juni, de laatste dag van de FEESTWEEK 2011. Helaas een nogal grauwe zaterdag, vooral ook ’s middags. Vier teams hebben zich ingeschreven, niet opvallend veel. Wel opvallend: de gemiddelde leeftijd… De deelnemers zijn jonger dan ooit! Het aantal toeschouwers blijft beperkt, het is geen ideaal weer om buiten op het voorterrein van de Dörpsstee te vertoeven. En er is TT in Assen (en 1001 andere excuses…) Door de variatie van de zes spelonderdelen is er genoeg afwisselends te beleven: Touwtrekken, spijkers slaan, spijkerbroekhangen, modern kussengevecht, luchtkussenhindernisbaan en als laatste de zeepbaan met waterbak!

De naam staat fraai op de gevel: De dörpsstee! Daarvoor verzamelen organisatoren Anneke en Uuldrik Hommes de deelnemers en arbiters: Even luisteren a.u.b.!

Zelf blijf ik wat heen en weer drentelen, is beter voor de bloedsomloop…  De benen waarschuwen: Er komt regen! (En ze krijgen helaas gelijk…) De teams begeven zich naar het aloude touwtrekken, traditioneeel een van de onderdelen van de zeskamp. Iedereen is gewogen, sommigen worden duidelijk te licht bevonden. Zelfs de mannen van Hummel moeten het afleggen tegen het jongerenelan van de RadioNL-ploeg. Of komt dat door de coaching van captain Jan Fokkinga???

Het jongste team ("De jeugd van tegenwoordig") zet zich geweldig in, maar is toch te licht voor deze titanenstrijd. Bonuspunten voor het enthousiasme!

Bij de RadioNL-ploeg drie dochters van Harm en Karin Bos, en dat hebben de tegenstanders geweten… Het team houdt zich uitstekende staande, ook danzkij rots in de branding Jelte de Vries. Een uitgebalanceerde ploeg!

Coach Jan Fokkinga vraagt even begrip voor de schoenproblemen van de jongste Bosdochter, Anouk. Een goede coach is heel wat waard!

Na enkele touwtrekrondjes (nou ja, rondjes….) gaan de deelnemers zo snel mogelijk spijkers in een houtblok slaan. Moeilijk fotograferen, want iedereen staat er op de neus bij. (Dat er geen neus geraakt is….)

Eerlijk is eerlijk, de meiden slaan een goed figuur deze middag! En ze slaan zonder mankeren de spijkers in het houtblok, timmertalent in overvloed!

Een spectaculair onderdeel van de zeskamp is het hangen aan spijkerbroeken! Stevige steigerdelen, twee spijkerbroeken, hulpstoelen, hangen maar, en hou vol!! Chapeau voor de hangers!

De broekspijpen vasthouden met je handen, voor de rest ieder zijn eigen hangstijl...

 Jeroen Hummel, heel wat in de mouwen, maakt er een soort yoga-oefening van. Contemplatie volop, hij kan uiteindelijk zijn handen bijna niet meer loskrijgen van de broekspijpen….

Er straalt serene rust uit van de hangende Jeroen; hij moet naderhand echt wel even bijkomen...

Dan zijn de drie opgeblazen onderdelen aan de beurt, na een eerste pauze. (In de Dörpsstee willen ze natuurlijk ook wel iets te doen hebben…) Eerst een variatie op het aloude kussengevecht. Op een tamelijk wiebelende ondergrond moet met een langwerpige ballonstaaf de tegenstander van zijn troon worden gestoten (of geslagen). Get ‘m off!!!

De eerste deelnemers doen het heel goed. Ze zijn bijna niet van hun standplaats af te slaan! Tot vermaak van de omstanders!

Gelukkig duren niet alle ‘gevechten’ even lang. Sommigen staan nauwelijks, of ze duikelen al naar beneden. De stemming blijft gemoedelijk, het is weliswaar een strijd, maar de sportiviteit viert hoogtij. Op naar de hindernisbaan, waar het gaat om snelheid en behendigheid. Voor de toeschouwers een van de mooiste onderdelen.

Een prachtig beeld van een van de Boszussen, aan het eind van de hindernisbaan. Manon denk ik, of is het Anouk?

Na een tweede pauze en helaas een grijze regenlucht, komt de afsluiting in zicht. De lange zeepbaan met de waterbak aan het eind. Helaas, de baan ligt niet helemaal optimaal, de eerste deelnemers slagen er niet in ook maar in de buurt van de waterbak te komen. Uuldrik Hommes doet zijn best de baan gladder te maken, het helpt onvoldoende. Ik heb genoeg gekiekt, ik ga er van door. Met groot respect voor de organisatoren, de arbiters en de deelnemers!

Achterin de glijdende deelnemer die niet bij de waterbak komt. Toch een mooi plaatje!

Vanavond om 19.00 uur is nog de theorieronde, daarna de uitslag en wordt de feestweek van DORPSBELANGEN met feestgedruis afgesloten in de Dörpsstee. (Live muziek van “The Fortunate Sons” en in het voorprogramma “Paisley”)

©foto’s: jan blaauw, 25 juni 2011 (Canon EOS D400)

Terwijl buiten op het voorterrein het volleybaltoernooi aarzelend op gang komt, wordt binnen alles in gereedheid gebracht voor de bazar en het optreden van John Enter. In de hal zetelen Nico Vermue en Kasper Kuper als bevoegde munten- en snoepverkopers, af en toe komt voorzitter Derk-Jan van den Bos solidair zijn, zoals een goed voorzitter betaamt. Buiten, provisorisch aangebouwd,  de hamburgertent, daarin is hamburgerbakker Harm Bos in zijn element!

Harm Bos, immer goedgehumeurd, een van die gewaardeerde Dorpsbelangenvrijwilligers!

Zo’n feestweek organiseren is geen sinecure! Vele Noordhorners hebben daar onvoldoende weet van, zijn vooral bezig met zichzelf en de directe eigenbelangen. (En in principe moet ieder dat zelf weten natuurlijk, haast schrijver dezes eraan toe te voegen…) We gaan naar binnen, waar als starttijd van de bazar 19.00 uur wordt gehanteerd. Met het oog op de kinderen? In ieder geval wordt het gestaag drukker en is er vooral ‘reuring’ bij de ballonnenprikboom. Prijs?

De familie Schutte werkt eendrachtig samen om de juiste ballon lek te prikken...

Natuurlijk is er kundige bemensing bij de diverse stands. Uuldrik Hommes houdt het overzicht ‘in zijn algemeenheid’, zijn echtgenote Anneke en beide dochters nemen de honneurs waar bij de in hoog tempo lek geprikte ballonnen. Moeder Anneke is bovendien nog gehandicapt ook; uit solidariteit houden beide dochters de linkerarm in dezelfde stand…

Moeder Anneke en dochters Jolien en Lian, linkerarm in Lee Towersstand....

Bij de bar is het geanimeerd druk, bij de overige stands is het nog afwachten of het druk wordt. Hoewel, bij Ramona en het enveloppenspel is wel enige drukte te bespeuren. Maar of het allemaal enveloppentrekkers zijn??

Het enveloppenspel, Wie wint wát???

Medewerkster Harma Postema houdt de fles met erwten in het oog. Hoeveel van die ‘graauwe aarten’ zitten erin? Wie het denkt te weten, mag het opschrijven!

Harma, in gedachten verzonken, in afwachting van deelnemers aan het raadspel

Nee, voor het Rad van Avontuur (of hoe dit anno 2011 ook heten mag…) is het blijkbaar nog te vroeg, is er meer koopgraag publiek vereist. En wat dat andere bord is met al die vierkantjes, waarvan sommige inmiddels zijn bezet? Een moderne versie van “Laandjepik” als bazaractiviteit? Of is dit de hele feestweek al bezig? Ik ben te weinig insider om die vraag te kunnen beantwoorden….

Hier is het nog rustig, nog geen verwachtingsvolle spanning: "Ben ik de gelukkige?"

Voor mij is het genoeg. Voldoende foto’s, ik moét naar buiten, frisse lucht happen, bewégen…. Hoe het verder is gegaan? Kijk t.z.t. op www.dorpsbelangennoordhorn.nl! (En John Enter, mijn verontschuldigingen. Helemaal vergeten…)

©foto’s: jan blaauw, 23 juni 2011

In het verzorgde programmablad (ook bij Albert Heyn etc.) staat als starttijd van het volleybaltoernooi: 18.30 uur. De voorbijvliegende, donkere wolken overdag, waaruit af en toe een fikse hoeveelheid regen valt (“Het is wel even weer genoeg hoor, jongens die daarboven de kranen beheren…”), voorspellen niet veel goeds. Als ik tegen aanvangstijd het voorterrein van de Dörpsstee nader, is een groepje enthousiastelingen een beetje ontmoedigd met de bal aan het ‘klieren’. Hoofdscheidsrechter Hille Dijck is sceptisch over het al of niet doorgaan. “t Vaalt der zo mor weer uut…”

Inspelen, en positief blijven! De jeugd speelt zich warm, de scheidsrechter dubt...

Het weer is opgeklaard, de buienradar geeft enkele droge uren aan, althans….  Dan komt de ‘opklarende’ mededeling: “Het gaat door!” De zon geeft een knipoog, en blijft. Het voorste voorterrein is prima bespeelbaar, er zijn ‘maar’ vier teams, het speelveld wordt alsnog in gereedheid gebracht.

De palen de grond in, het net goed spannen, het veld afbakenen met lint... Het duurt even maar dan kan de sportieve strijd ontbranden!

Enthousiast wordt er verder ‘opgewarmd‘, tot het uiteindelijke sein: “Beginnen!” wordt gegeven. De eerste twee teams stellen zich op: De jongeren in witte shirts, bij de tegenpartij bekende en minder bekende Borgwijkbewoners (?). Scheidsrechter: Hille Dijck, een ervaren rot en veelzijdig vrijwilliger.

De wedstrijd is begonnen! Wie tegen wie? Och, dat weten de spelers en de scheidsrechter wel....

Hoe goed het ook gaat, of hoe slecht, of alles er tussenin, de gemoedelijkheid blijft, de scheidsrechter heeft geen kind aan de spelers. Er wordt van speelhelft gewisseld, van belang door de invloed van zon en wind. Ook de wisseling verloopt vredig. Het groeiende aantal toeschouwers (de zon lokt…) staat, zit en hangt aan de zijkant, de driekleur wappert, Harm Bos zorgt voor heerlijke hamburgergeuren…

Scheidsrechter Hille Dijck fluit, klokt en houdt de administratie bij. Een ouderwetse alleskunner!

De bespeelbaarheid van dit voorveld is prima, opvallend! Volleybal buiten op gras kan, als het glad is, vervelende gevolgen hebben. Gedurende mijn kijktijd bleven blessures uit, goed dat er niet al te fanatiek werd gespeeld. Ieder heeft zijn ledematen en zijn spieren lief…. Goed dat er slechts vier teams hebben ingeschreven, het toernooi is op deze ene plek goed af te werken. (Op dit voorterrein zou je ook heel goed “voetvolley’ kunnen spelen…)

Een laatste spelbeeld, de witgehemde jongeren met hun jeugdig elan op de voorgrond

Tijd om nog even binnen te kijken, waar de BAZAR wordt georganiseerd. En dan naar huis, ik word alleen al stijf van al dat kijken en rondhangen, en hurken om foto’s te maken…. (“Nee, t wordt der nait beter op….”)

©foto’s: jan blaauw, 23 juni 2011