Noordhorn heden en verleden

Waar zijn we gebleven? Mokkenburgweg, bij het huis vooraan van de familie Hekkema. We pakken de draad op, voor zover te zien in de dichte mist (die gisteravond later plotseling grotendeels verdween… En weer verscheen… Vanmorgen zelfs overgaand in regen).

Tegenover het Hekkemahuis, zes grillige bomen (elzen?) tegen een mistachtergrond. Dit groepje bomen heeft iets speciaals, ik moet oppassen er geen menselijke eigenschappen aan toe te kennen... (Staan ze met elkaar te praten? Voeren ze een dans uit?)

Geen Piet-Bos-paarden in het weiland op de vroegere zwembadstee. Wel vorstranden langs het gaas, schril afstekend tegen de mist.

Bij het kanaal gekomen is de mist nog dichter, geen spoorbrug te zien...

Een doorkijk bij de huizen langs het kanaal met de kastanjes voor hun neus, fors gegroeid vergeleken bij de prille boompjes uit de veertiger en vijftiger jaren

De afvalbak van Top, intrigerend fotografisch object. Van de verkeersbrug is op de achtergrond nauwelijks iets te zien.

Zelfs op kortere afstand wordt het zicht niet veel beter, het is uitkijken geblazen, vooral ook als het aanvriest. De fietsstroken kunnen verraderlijk glad zijn...

De N355 wordt door de mistbanken allerminst ontzien. Een vrachtwagen doemt op, de brandende koplampen vormen geen overbodige luxe.

Langestraat Zuid met de aloude, scheefgroeiende eiken. Inderdaad, een toegangspoort, met weinig zicht deze keer.

Koren- en pelmolen "Fortuna" (v/h "De Fortuin") van de oostkant bekeken en gekiekt

Bij de struiken tussen Oosterweg en woonboerderij vallen de groene bladeren met zilveren randen op, flinterdun ijs

Opvallend aanwezig, enkele resterende rozenbottels aan zilveren stelen....

En via de mistige Oosterweg zoek ik mijn weg naar huis; de kerk in de mist mis ik, de geheugenkaart is vol...

©foto’s: jan blaauw, 21 november 2011 (Canon EOS D400, lens 18-55 mm)

Nee, een liefhebber van (dichte) mist ben ik bepaald niet…. Vieze kou in deze tijd van het jaar en vaak aanleiding tot enige benauwdheid, niet prettig, noch comfortabel. Bij de pakken neerzitten? Geen sprake van!  De uitdaging blijven zoeken, ook met het fototoestel. Erop uit met de Canon, kom mee, we maken een intens grijze trip door het dorp!

Een van de meest karakteristieke plekjes in Noordhorn, ook als het mistig is: de Moeshorn vanaf de driesprong met Oosterweg en Nieuwstraat.

De oudste kastanje van het dorp in grijze sferen.... Prachtig die grillige takken!

Het silhouet van de Hervormde kerk is te zien, enige tekening niét. De grijsheid ligt als een kille deken over het Godshuis en het paard op de toren? Welk paard?

Ook als je de Torenstraat afkijkt, wordt het steeds mistiger. De pastorie en de Wegwijzer liggen haast verborgen onder een grauwsluier...

Hé, kijk, het is nauwelijks vorstvrij.... Zilveren randjes rond spinnenwebdraden? Mooi, deze Kerstlantaarn, al ligt Kerst nog verborgen achter mijter en mantel van de Goedheiligman...

De zuidkant van de kerk is solidair... Ook hier rond de Torenhofhuisjes heerst de vochtige grijsheid. Nee, geen speeltuin meer, laat staan het oude drie-in-een-huis dat er eerst stond...

Koren- en pelmolen "Fortuna" lijkt verstoppertje te willen spelen; toch maakt dit monument ook in de mist een onuitwisbare indruk. Markant dorpspunt!

Tuincentrum Frank Meester, in deze tijd van het jaar extra verlicht, lijkt eveneens mee te doen aan het hide-and-seek- spelletje!

Ook de Mokkenburgweg ontkomt niet aan de weerkundig plakkerige mistlaag, door de novemberzon niet te doordringen. Vaag zichtbaar het huis van Bert Hekkema en zijn gezin. Woonde daar vroeger o.a. Ties Bargerbos? Niet in ditzelfde huis, in een oude voorganger...

(wordt vervolgd)
©foto’s: jan blaauw, 21 november 2011 (Canon EOS D400, 18-55 mm)

Nee, nog niet zo potdicht als later op de zondag, of als op de maandag erna…. Wat ’n mist! (Later beelden hiervan op deze weblog en/of op www.jeebeetjes.nl). Zondag jongstleden waren er nog enkele uren rond de middag zeer genietbaar, mét zon! Mijn broer Hemmo en ik begonnen iets later dan anders aan onze slentertocht, inclusief fotoshooting. (We waren verlaat, doordat we eerst die ingewikkelde Ajax-toestand als gespreksonderwerp aan bod lieten komen… Rampzalig!) Ik besloot de al maanden geleden via Marktplaats aangeschafte Tamrontelelens (28-200) te monteren op mijn Canon EOS D400. Probéren, anders komt het er nooit van!

Zo, nu zie je pas goed de aanslag op die lawaaischopper die elke eerste maandag van de maand zijn jankend geluid produceert: Test....

Bij de kerktoren een prachtig plaatje richting het huis van Wobbe de Vries. Het tegenlicht en de lichte nevel romantiseren; het tele-effect doet de zieke kastanje wat meer buiten beeld belanden (Zie ook http://www.jeebeetjes.nl)

Ja, met zo'n telelens is klokkijken niet zo moeilijk.... Tien voor 12, zou dat ook voor de zieke kastanje gelden?

Als je voor het vroegere café 'Welgelegen' staat, kun je de driesprong Oosterweg-Langestraat aardig in beeld krijgen. Ook hier al enige nevel, de voorbode van de latere dichte mist!

Met de telelens kun je ook de dieren naast Meskers huis beter in beeld krijgen, zoals deze forse kalkoen. Nee, mij hoor je niet over Kerstmaaltijden...

Lopend over de Mokkenburgweg word je getroffen door een heldere weerspiegeling in de schoongemaakte sloot. Schouw op komst?

De Industrieweg bij Hoekstra, dat wil zeggen, daar sta ik te fotograferen. Je kunt dan het verkeersknooppunt met de N355 dichter naar je toe halen.... En ook de actuele benzineprijs bij Tinq.....

Twee paarden van Piet Bos met kleed in de nevelige novemberzon, rustig grazend op het groene, vroegere zwembadterrein

Ja, dat is mooi, zo'n paardenhoofd vergroot op de foto, dat lukt met de gewone lens toch niet zo goed!

Deze vind ik ook wel mooi. Je ziet het paard denken: "Hé, JB met een telelens op zijn Canon, even poseren!"

En de zondagse rij Koopmantrucks met opleggers en lading komt ook compacter en groter in beeld. Vooral die opeenvolgende naam heeft effect: Koop...Koop...Koopman...

De vroegere torenspits van de Gereformeerde Kerk naar je toe gehaald, met bruggedeelte en fietser. Grijzer dan anders...

Als je op het fietspad langs de N355 loopt, kun je het weiland met paarden van Piet Bos (en op de achtergrond het Autowascentrum) nog aardig in beeld krijgen.

De seinpaal bij het huis van Jan Thijs de Haan, met steeds maar de bek wagenwijd open, groter en daardoor nadrukkelijker vragend: Wat doet dat ding daar? (Op de achtergrond de vroegere Chr.MAVO)

Het tijdelijk bewoonde ten dode opgeschreven huis aan de Langestraat (11) laat zien dat er binnenkort een ROMMELMARKT wordt gehouden...

Op weg naar huis nog even omkijkend: Mooi plaatje, toegangspoort Langestraat-Zuid. De toekomst in nevelen gehuld?

Vanaf de Oosterweg richting de Langestraat: De lens legt het tafereel met molen en meiden aardig vast, evenals de nevel en de straatnatheid...

En ja, ook de zaadkegels hoog in de boom bij nabije buren zijn op deze telewijze beter te tellen...

©foto’s: jan blaauw, 20 november 2011 (Canon EOS D400, lens Tamron 28-200)

Gelukkig, het computerleed is geleden… (Althans, daar ga ik vanuit….) De herstelde configuratie werkt prima (Met dank ook aan Jacob Boekel die brengen en halen voor zijn rekening nam), ik kan dus ook weer aan de slag met de weblogs zoals deze van en over Noordhorn. Echter, eerst moeten de bijdragen voor het komende nummer van “Noordhorn Nu” worden geschreven en verzonden, die hebben voorrang. Nog even geduld dus, de betere blogtijden liggen binnen bereik!

De dames Pera en Wecke blikken terug aan de hand van plakboeken van laatstgenoemde. Mevrouw Wecke was 25 jaar geleden initiatiefneemster van de lampionnenkeuring in de molen op 11 november. Mevrouw Pera was later een van de juryleden. Meer beelden van het lampionnengebeuren over enkele dagen....

Overigens mis ik dit jaar de aankomst van Sinterklaas en zijn Pieten, om 11.30 uur bij Koopman aan het kanaal. Geen foto’s van mijn hand dus deze keer, ik ben bij het voorleesfeestje ter gelegenheid van de 30ste verjaardag van Krödde, Grunneger tiedschrift, in het Huis van de Groninger Cultuur, in Stad. En nee, ik kan me niet in tweeën splitsen…

Een snelle reactie gekregen op het bericht over de 25ste lampionnenkeuring in de Noordhorner molen. Reactie van vrijwillig molenaar Drewe Schouten (Noordhorn). Strekking: “Waardering voor het geschrevene over de lampionnenkeuring, maar…….. de molen heet toch echt “Fortuna”! Jammer genoeg heeft Drewe Schouten (waarschijnlijk) gelijk. Zelf heb ik er moeite mee, met die naam “Fortuna”, zowel inhoudelijk als procedureel. Ik vind de naam “Fortuna” voor de koren- en pelmolen geen mooie naam, afgeplat, versleten, al te commercieel. Echt iets voor een handelsvereniging! “De Fortuin” doet recht aan de standing van het fraaie dorpsmonument, toch een prachtig voorbeeld van cultureel erfgoed. Molens horen eigenlijk een vogelnaam te dragen: “De Meeuw”, “De Specht”, “De Kievit”…. En anders “De Fortuin”, zoals in het verleden. Waarom dan toch weer die verandering in “Fortuna”? Om commerciele redenen, als ik het goed heb begrepen. En wie de naam dan wederom heeft vastgesteld? Ik denk de molencommissie, of de de vrijwillige molenaars. Ach, ik ben natuurlijk niet uit op een molennamenrel… Een bekende Engelse auteur (van naam, dat wel) zei immers ook al: “What’s in a name…” Voortaan zal ik de naam “Fortuna” gebruiken (al voeg ik er waarschijnlijk wel eens ‘voorheen De Fortuin” aan toe…) Dan wordt het zoiets als: “De 26ste lampionnenkeuring is op 11 november 2012 in koren- en pelmolen “Fortuna” (v/h ‘De Fortuin’)” Alhoewel, volgend jaar is een schrikkeljaar en valt 11 november op een zondag……

Voorlopig sporadisch een bericht zonder beelden. Op de leenlaptop kan ik helaas niet uit de voeten met mijn Canonfoto’s, ik bewaar ze voor betere tijden….
Vrijdag 11 november is nog steeds de dag dat vele lichtjes branden mogen. Dit jaar eens geen regen en wind, alhoewel… de koude oostenwind kon je niet ontgaan. Onder in de molen “De Fortuin” was een gezellige sfeer gecreeerd door de vrijwillige molenaars en enkele Dorpsbelangensteunpilaren. Op de gevel gaf de verlichte 25 al aan dat er van een bijzondere dag sprake was, de tafels met attenties leken wel extra royaal beladen. Molenwethouder Jan Oomkes gaf van zijn aanwezigheid blijk en de dames van het eerste uur (mevr.Wecke en mevr.Pera) doken aan de hand van foto’s en knipsels nog even in het rijke verleden. Om 17.00 uur gingen alle betrokkenen met de wethouder en molenaar Klaas Hekker mee naar buiten, waar de dames Wecke en Pera de speciale Kerstverlichting van de molen mochten ontsteken. Terug in de iets minder koude molenruimte sprak wethouder Oomkes “woorden van waardering” aan het adres van de initiatiefnemers van TOEN, de eerder genoemde dames Wecke en Pera, alsmede molenaar Hekker. (Overigens gold die waardering ook de mensen die tot en met “de dag van vandaag” de lampionnentraditie in ere houden, in de Noordhorner molen). Bloemen voor de eerdergenoemde oud-juryleden en de molenaar, en daarna ruim baan voor de kinderen, want om hen ging het en gaat het, nog steeds gelukkig. Lampion laten zien, naam noteren, liedje zingen. De jury noteerde ijverig, de uitslag is later terug te vinden op de website van Dorpsbelangen Noordhorn en ongetwijfeld ook in de komende “Noordhorn Nu”. Thuisgekomen met een uitgebluste Canonaccu kon ik alleen maar constateren dat de “Schwung” in de molen slechts in heel lichte mate doordruppelde in de woonwijken. Ondanks het droge weer hadden we thuis “slechts” enkele tientallen (ruime schatting…) lampionnendragers en liedjeszangers. In de betere jaren liep dat aantal op tot ruim boven de honderd… (Maar toen was er nog geen jurering in de molen. Een oorzakelijk verband?)

Foto’s zal ik later trachten toe te voegen. Even geduld a.u.b.

Gisteravond om vijf voor half acht ging het mis, het scherm op zwart. Bijzonder teleurstellend, de nieuwe computer is nauwelijks twee maanden oud! (Maar zei een nuchtere bevriende noorderling niet: “Met een een spiksplinternieuwe auto kun je ook zo maar een klapband krijgen…”?) Hoe het ook zij, herstel vraagt al gauw 6 – 10 dagen. Gelukkig een leenlaptop van vrienden tot mijn beschikking gekregen, maar of dat tot regelmatige blogs leidt, is twijfelachtig. Afwachten…. (En dat geldt ook voor www.jeebeetjes.nl)