Een ongewone foto van een energieke regisseur Marten Japenga, geflankeerd door Alie van der Velde, Rob Brilstra en Dineke Bos. "Pieker niet, 't komt toch anders" uit 1981

Marten Japenga ontmoette ik voor het eerst in 1972 toen ik als jonge schoolmeester/schoolleider Martens gelijknamige jongste zoon in de klas kreeg. Een vertrouwenwekkende ontmoeting. Niet veel later mocht ik meedoen aan de revue die met veel succes in het seizoen 1974/1975 werd gerealiseerd met als toenmalige thuishaven “De Gouden Leeuw”. (De golvende vloer van de bovenzaal is haast legendarisch…) Toen groeide mijn bewondering en respect voor de man die liefde voor de muziek en kleinkunst paarde aan het vermogen anderen iets bij te brengen op toneelgebied. Tassen vol geduld, soms met moeite, steeds energiek de draad weer oppakkend als er iets niet ging zoals hij vond dat het moest, én kón! Voor mij was dat seizoen uniek, de schooldrukte slorpte me op, ik haakte af, maar Marten Japenga ging door met de Noordhorner toneelgroep. Wisselende samenstellingen, meestal een komedie of blijspel op de planken, soms weer eens een revue. Altijd met succes, dorpstoneel kan eigenlijk niet stuk. In 2009 regisseerde Marten voor de laatste keer een stuk voor de toneelgroep van Dorpsbelangen Noordhorn, het viel hem niet gemakkelijk, maar hij bracht het ook deze keer tot een uitstekend eind. Zijn gezondheid was al geruime tijd niet je dat en dat gold ook voor zijn vrouw en ‘trouwe maat’ Annie. Begin maart vorig jaar genoten we allemaal, vooral ook Marten en Annie, van de mini-reünie in het Noordhorner dorpshuis. Een terechte, afsluitende hulde voor een sterke persoonlijkheid, een Noordhorner in hart en nieren, ondanks zijn slotperiode aan de zuidkant van de brug. Een ‘gewoon’ mens, die niets moest hebben van arrogantie, van kakkerigheid, van ontsierende opsmuk, wel van stijl in de goede betekenis van het woord. “Doe maar gewoon, dan…” Een “geen woorden, maar daden”- liefhebber, fan van Feijenoord. Een inspirerende man, nog steeds vol ideeén, plannetjes, maar ook realist genoeg om te beseffen dat de eindstreep snel dichterbij kwam. Die eindstreep werd zondag jongstleden bereikt. Tot verdriet van zijn vrouw, zijn kinderen en kleinkinderen en  andere dierbaren, binnen en buiten de familiekring. Vanaf enige afstand kan ik zeggen: “Marten, bedankt! Ik ben blij jou als mens te hebben ontmoet!”

Wie meer over Marten Japenga wil weten, leze er het interview nog maar eens op na dat in september 2009 verscheen in “Noordhorn Nu”, en dat ook te vinden is op deze weblog.

Op de rug gezien, accordeonist en regisseur Marten Japenga, te midden van de toneeldoeners en kijkers: "Pieker niet, het komt toch anders", 1981

Regisseur Marten, belangstellend, genietend, waakzaam.... "Tegen wil en d(r)ank", 1989

Marten Japenga en vrouw Annie te midden van de cadeaus en attenties tijdens de minireünie begin maart 2010

Groepsfoto met in het midden Marten Japenga en zijn vrouw Annie, om hen ging het met name, op deze maartse dag in 2010. Minireünie in en bij de Dörpsstee aan de Noorderweg