Afgelopen vrijdagavond overleed Jaap Tempel. “De zeilen gestreken, de tocht volbracht” staat er boven het overlijdensbericht. Jaap is altijd een watersportliefhebber geweest, de spreuk is zeker toepasselijk, hoe overdrachtelijk ook bedoeld. Jaaps dood is onverwacht snel gekomen, al werd het afgelopen jaar zijn gezondheidstoestand snel problematischer. Vooral het lopen ging zienderogen slechter, de rollator werd een noodzakelijk hulpmiddel. Jaap en Greet Tempel verhuisden in de herfst van 2008 naar een gelijkvloers appartement in Groningen. Lang hebben ze niet samen van de voordelen van die woonsituatie kunnen profiteren. Jaap is 81 jaar geworden.
Sinds de jaren zeventig ken ik Jaap. Hij kwam toen in Noordhorn wonen, met zijn vrouw Greet (van Haaften). Eerst zo’n vijf jaar aan het kanaal, later ruimer behuisd aan de Noordwijkweg, nummer 12. Jaap was een PvdA’er in hart en nieren. Hij kwam al gauw in beeld als raadslid en werd later naar voren geschoven als kandidaat-wethouder. Wethouder werd hij en dat ging hem goed af. Bij de integratie van het kleuter- en lager onderwijs in Noordhorn heeft Jaap een belangrijke rol gespeeld, ook al liep hij daarbij averij op. Hij was geïnteresseerd in ménsen, kon goed luisteren en wist je bijna altijd te verleiden om wat inefficiënte stoom af te blazen. Je kon op hem rekenen, dat heb ik in mijn nog tamelijk groene Molshoopjaren als geweldige steun ervaren. Nadat hij van het politieke toneel verdween (achter de schermen ging hij nog wel even door), had hij meer tijd voor ‘bijbaantjes’… Ook voor Dorpsbelangen Noordhorn heeft Jaap het nodige verricht. Basisschool De Molshoop kon jarenlang op hem rekenen als ‘hulpouder’ bij fotografiegroepjes. Hij belichtte de technische kant van fotograferen, ging er echter ook op uit met zijn pupillen. Zelf heb ik Jaap ook meegemaakt als bestuurder van de openbare bibliotheek Zuidhorn. Eind jaren zeventig herinner ik me een barre winterperiode. Er stond een bestuursvergadering gepland op een bewuste maandagavond, bij bestuurslid mevr.Visser in De Bongerd (Zuidhorn). Het was allerbelabberdst weer: storm, kou, ijzel…. (De volgende dag bleken hele dorpen ingesneeuwd…) Eigenlijk dacht ik dat de bijeenkomst wel zou worden afgelast. Niks ervan. “Trek maar wat warms aan, ik kom je zo halen!” We zijn toen lopend naar Zuidhorn gegaan…. Inderdaad warm ingepakt, lopend, glijdend, maar ook lachend. Terug idem dito, Jaap legde niet zo maar het bijltje erbij neer! Een afscheidsinterview stond wel op het programma, maar is niet meer gelukt door de verhuisdrukte en de roet in het eten gooiende gezondheidsproblemen. Dat Jaap zo snel “oet tied kommen zol”, nee dat had ik niet verwacht. Jammer, maar wellicht is hem toch ook veel lijden bespaard gebleven. Jaap, bedankt voor je inzet voor met name Noordhorn!