Twee fotootjes in zwart wit brengen “als vanzelf” vele herinneringen binnen het bewustzijn (al heb ik heel veel moeite op de groepsfoto te zien wie wié is….)

Het Hunehuis nabij Havelte was, zoals eerder gemeld, vaak de uitvalbasis voor fietstochten en andere gewaardeerde (?) activiteiten. De accomodatie heeft een prachtige ligging bij bos, hei, zand en hunebedden. Dat het Hunehuiscomplex pal grensde aan het militaire oefenterrein van de Joh.Postkazerne hebben we op meerdere momenten ervaren, zowel positief als negatief. (Daarover wellicht een andere keer). De tweede schoolreisdag stond vaak in het teken van de lange tocht naar Sint Jansklooster bij “De Wieden”. Op de terugtocht gingen we dan via het veerpontje van Jonen, een belevenis op zich.

(Behalve in latere jaren die ene keer dat het veer eruit lag, wat we niet wisten. Kilometers omrijden…..) Terug bij Het Hunehuis was iedereen in eerste instantie bekaf, maar een paar minuten later liepen de eersten al weer te voetballen…..
Dat er in ruim 30 jaar wel iets verandert, bewijzen ook deze beelden. Niet alleen zijn de kinderen van toen de gezeten rakende volwassenen van nu. Ook zijn er verdrietig genoeg mensen overleden. Begeleider Roelof van Dijk bijvoorbeeld (destijds degene die op de tandem met Edward de fietstochten mee- en mogelijk maakte) en ook, heel recent, Nonny Arends, heel tragisch. Toén stonden we daar, gelukkig, niet bij stil. Drie dagen op stap, soms vier, een enkele keer zelfs vijf! Het vrat niet alleen energie, het gáf die ook.
foto boven: klas 5-6 schooljaar 1975/1976, met begeleiders voor Het Hunehuis
foto onder: voetveer bij Jonen (achter Dwarsgracht/Giethoorn). Herkenbaar links Frits Feenstra, rechts Richard van der Veen.
fotograaf onbekend.
als ik het goed heb is het jongetje vooraan zittend tweede van links mijn broertje imko van dijk
groetjes wietske