Ook al is hij al jarenlang inwoner van Grijpskerk, Thomas Pruim (61) is en blijft op en top een Noordhorner. Regelmatig komt hij even buurten. Bijpraten bij zijn jongste zus aan de Touwslagersbaan, kijken in de Schippersstraat, sfeer proeven in de werkplaats bij het Tweewielerhuis. Al lukt het niet meer zo vaak, nu hij weer aan het werk is, auto-onderdelen bezorgen bij garages in de Stad en wijde omgeving. Thomas Pruim, een portret:
Thomas Pruim is geboren aan de Nieuwstraat. Het gezin van pa Gerrit (o.a. vrachtwagenchauffeur voor de stroschuur) en moe Martje verhuist niet veel later naar de Schippersstraat, het huis waarin nu de familie Kalf woont. In 1962 wordt de nieuwe huurwoning betrokken, aan de Touwslagersbaan, nummer 1. (Het huis waarin nu jongste dochter Gea woont met haar gezin). Thomas is één dag naar de Nutskleuterschool geweest aan de Oosterweg. Hij klimt die dag meteen over het hek en verdwijnt naar huis, hij is er niet weer geweest…. In 1957, als Thomas zes is, gaat hij naar de nieuwe O.L.S. aan de Oosterweg, net een jaar in gebruik. Hij komt bij juf Brandsma in de klas, “die had van die mooie krullen in het haar…” Later bij juf Van Dijken, niet bepaald Thomas zijn favoriete leerkracht: “Die sloeg met een liniaaltje op de handen of de arm… Of ze kneep in je vel en draaide dan even een kwartslag… ’n Venieneg mensje…!” In klas 5 en 6 krijgt Thomas meester Dijk, ook die jaren kunnen hem niet echt bekoren. “School was veur mij gewoon niks!” Wat hij wel mooi vindt, is handenarbeid! Dinsdagsmorgens, met hout werken! Krantenbakken en brievenstanders maken, figuurzagen aan de hand van voorbeelden en doordrukpapier. “Dan haalden we grote platen triplex bij Rietsema of groentekistjes bij Gerrit Arends!” Maar een ‘leerder’, nee, dat is Thomas niet: “Haar ik gien tied veur!”
Schoolreis klas 5 en 6 met meester Dijk (rechts) op Schiphol, begin jaren zestig.
Wat ie van jongs af graag doet, is in de garage met brommers bezig zijn, sleutelen… Bij iemand als Rienko Wildeman bijvoorbeeld (zoon van de bakker). “Die haar ook motoren!” Vaak ook bij Sijtse de Vries in de werkplaats, of bij Mekke Tempel, die aanvankelijk fietsen repareert bij garage Oosterhuis, later voor zichzelf begint.
Thomas op zijn eerste brommer, aan de kop van de Verlengde Oosterweg, bij de Touwslagersbaan
Thomas gaat na de lagere school naar de ULO in Zuidhorn, ‘op hoop van zegen…’ Dat wordt geen succes. Na 2 jaar heeft hij er wel genoeg van, en zijn ouders ook. Als 14-jarige gaat hij aan de slag bij Carrosseriebedrijf Postema aan de Noorderweg. (Waar hij zo’n 12 jaar aan het werk blijft). Eerst mag hij voorbewerken, schuren vooral, later ook spuiten. “Je leert steeds meer: uitdeuken, afplakken…” Nee, geen ideale werkomstandigheden, in de winterperiode koud! (“Er stond een grote houtkachel, zaten we allemaal bij het schaften… Niet het beste werk, maar je had tenminste werk!”)
Thomas bij carrosseriebedrijf Postema aan de Noorderweg
In die tijd werkten er tussen de 10 en 20 personeelsleden bij Postema. “We hadden ook een voetbalelftal, het PCB-elftal! Met Dicky Bakker, Jitse Cruiming, Joldert van Dijk, Sietse Boer, Sietse de Boer, Max Staal… Evert ten Have? Evert was geen voetballer…”
Thomas in 1970 bij de optocht ter gelegenheid van 750 jaar Noordhorn. LInks: Sietse de Boer, destijds ook werknemer bij Postema.
Thomas krijgt verkering met Boukje Pruim, haar moeder woont in Zuidhorn, in die jaren. Boukje is een vriendin van Thomas zijn zus Sietske. Ze gaan uit op verschillende plaatsen in de regio: “Bulthuis”(Eenrum), Duurt van Dijk in Leek, Donna Clara en El Cita (Grijpskerk). In 1978 trouwen Thomas en Boukje, in Zuidhorn, in het oude gemeentehuis. Feest bij Balk! Eigenlijk willen ze graag het huis kopen van de oude mevrouw Hiemstra aan de Oosterweg, Jo Hiemstra heeft het herhaaldelijk gezegd: “Doe krigst t huus!” Op het beslissende moment weigert vrouw Hiemstra de verkoop, ze wil er vooralsnog blijven wonen…. Een streep door de rekening. Uitkijken naar iets anders… Uiteindelijk valt de keus op de Stationsstraat 11 in Grijpskerk, o.a. vanwege de grote schuur. “In die tied was ik aaltied bezeg met auto’s!”
Thomas werkt dan niet meer bij Postema in Noordhorn, hij is overgestapt naar De Vries in Roden, ook een carrosseriebedrijf (eerder was het een ‘kolenzaak’…) Niet de mooiste arbeidstijd, na 4 jaar houdt Thomas het voor gezien, hij moet de buitenlucht in. “Spuitcabines? Veel te benauwd!”
Thomas zijn eerste auto, zelf in gewenste kleuren gespoten…. Een BMW 700 (van 1965), in 1970 gekocht, later opgevolgd door een Renault Dauphine…
Hij wordt “aardeverplaatser” (grondwerker) bij Oosterhof Wegenbouw. (Ook voor een stratenmaker is er een fraaie functieomschrijving: “Aardbolbekleder”) Na een paar jaar gaat Thomas als vrachtwagenchauffeur aan de slag bij “Ons Belang” (Groningen). Hij vervoert prefab-metselspecie naar diverse aannemers, “van Godlinze naar Assen… Of naar Twijzel…” ‘Ons Belang’ redt het niet, Thomas gaat naar de BIG, de Beton Industrie Groningen, in 1983, ook als vrachtwagenchauffeur, vergelijkbaar werk. In 1991 besluit hij in overleg met Boukje ‘huisman’ te worden. Boukje kan weer naar de Rabobank, ze willen haar graag terug. De kinderen (Gerrit van 1980, Albert van 1985) groeien op< Thomas wordt hun rustpunt thuis. Eigenlijk heeft dat thuis blijven geduurd tot december 2012. Dan krijgt Thomas een geschikte baan bij Hofman Automaterialen. Hij bezorgt auto-onderdelen bij diverse garages, “koerier”! Daarmee komt hij terug in zijn oude interessesfeer: “auto’s”! Het is even wennen, maar hij weet waarover het gaat, en dat is een groot voordeel.
Vrijetijdsbesteding? Even weet Thomas niet wat ie hierover moet zeggen, net alsof hij denkt: “Vrijetijdsbesteding? Wat is dat?” Zijn vrije tijd ging immers altijd zitten in auto’s, motoren, brommers…. Vakantie? Ja, ze zijn nu in april voor de zesde keer naar Gran Canaria. Heerlijk vindt Thomas het daar, “en je kunt er prima wandelen!” Boukje verveelt zich, nu ze thuis is, trouwens geen moment. Ze doet volop mee aan EHBO en speelt haar rol bij LOTUS met verve, voor haar net zo iets als een toneelclub… Tweewielers opknappen? Nou, dat is geweest, die tijd heeft Thomas wel gehad. In de jaren negentig heeft hij het met veel plezier gedaan, gaat hij ook op stap, naar de Grote Beurs op het circuit van Imola in Italië bijvoorbeeld. “Zes kilometer lang, allemaal onderdelen van motoren en bromfietsen!”
En sporter is hij niet, ook nooit geweest. Op de lagere school heeft hij bij meester Dijk één keer meegedaan met schoolvoetbal, meteen genezen!
Waardoor nog steeds dat sterke Noordhorn-gevoel? “Ach, je bent hier geboren en getogen, die verbondenheid blijkt altijd weer, ook al is er veel veranderd in de loop der jaren.” Contact met andere oud-Noordhorners heeft nog met een zekere regelmaat. Met schoolkameraad Leendert Kazemier (Assen), zoon van Roelof “Tarra” Kazemier; en met Ton Vledder (Zuidhorn), Bert Haan (zoon van Tije..) Bij zus Gea, op het ouderlijke stee aan de Touwslagersbaan, komt hij enkele keren per week, “even proaten. Over pa Gerrit, of over ome Jan Pol, die zo smeuïg ‘bakken’ kon vertellen, ook voor de cassetterecorder… Nee, opa niet, die moest er niks van hebben, vooral niet als het om een Duits merk ging zoals Grundig….”
Foto’s (eerste en laatste): ©jan blaauw, april 2013
Andere foto’s: Album Thomas en Boukje Pruim
Eerder in beknoptere vorm gepubliceerd in “Noordhorn Nu”, mei 2013, 10de jaargang, nummer 5 (maandelijks orgaan van de handelsvereniging “Fortuna” en de Vereniging Dorpsbelangen Noordhorn)
OPROEP: Tijdens het feest ter gelegenheid van 750-jaar Noordhorn is er ook gekostumeerd gevoetbald! Zijn hier ook FOTO’S van gemaakt en bewaard????? Eventueel graag sturen naar JanBlaauw@hetnet.nl of in de brievenbus van de Verlengde Oosterweg 33, 9804 RD Noordhorn. Bij voorbaat dank!
Noordhorn heden en verleden 