‘Aagje in mij’ wint…. Toch nog even kijken bij de hertenkamp, een dag na de geboorte van het jonge damhertje. Tegen een uur of vijf slenter ik naar de hertenkamp, waar in een prettige sfeer verschillende kinderen en volwassenen de ruime kraamkamer, op afstand, hebben betreden. De hinde, die gisteren voorspoedig beviel, houdt op afstand van haar jong alles scherp in de gaten. Oppasmoeder Geja vertelt me dat, als er een hond nadert, mama damhert gewoon met de hond meeloopt tot de niet welkome viervoeter verdwijnt…. Overigens lijken ook de twee andere hindes drachtig. De ingehuurde bok heeft zijn taak blijkbaar bijzonder serieus uitgevoerd! De hertenkamp is, zoals het nu gaat, een aantrekkelijke plek voor jong en oud. Respect voor elkaar, en zeker voor dat jonge leven binnen de omheining. ‘Rekening houden met’ tot activiteit verheven! Dit kan een mooie jonge-damherten-zomer worden!

Moe damhert bivakkeert niet vlakbij haar jong, maar houdt wel alle activiteit in en vooral rond de hertenkamp in de gaten. Fotografen worden als minder bedreigend ervaren dan honden…

Het was even zoeken in het hogere gras, maar met de hulp van Klaas en Pien is het niet moeilijk het jonge hertje te traceren. Gewenning aan de buitenwereld, al schoongelikt en opgedroogd, helderder van kleur. Rust als opmaat?

Het zijn vooral moeders die met hun jonge kroost het jonkie komen bewonderen! “Kijk, zie je hem? Daar! Nu beweegt ie zijn kopje!”

Ja, het hertenjong ontwaakt en steekt heel voorzichtig zijn koppie boven het kampgras. Oren gespitst!

Hier is het jonkie beter te bewonderen. Naar verhouding grote oren, belangrijk orgaan in de strijd om het bestaan, ook al is het kampleven iets anders dan de vrije natuur. Al heeft Noordhorn wel een heerlijk ruime hertenkamp!

Nog even een iets andere houding, ik krijg er maar niet genoeg van en de dieren hopelijk ook niet van mij…. Het ga je goed, Noordhorner Bambi!

En er is meer jong leven op komst. ook de beide andere hindes blijken drachtig. Toekomstige mama, sterkte met de bevalling, we leven mee!

En de eerste van de drie die dit seizoen heeft geworpen, rust nog even wat uit van de vermoeienissen. Attent blijft ze wel, echt slapen is er niet bij. Gelukkig weten verreweg de meeste hondeneigenaren dat je zeker in deze periode beter niet je huisdier kunt uitlaten bij de hertenkamp!

Ter afsluiting twee schommelende jongedames die zo graag eens op de foto willen: Simone en Kayley… Of schrijf je Kayly? Kely? Keli?
©foto’s: jan blaauw, 12 juni 2012
beste meester, je schrijft het zo: Kaylee.
groeten van Leon van der Zee
dat weet ik nog hihihxxx leuk ♥♥♥