Beginnend in de eigen (achter)tuin… De donkerrode weigelia bloeit, biedt verrassende doorkijkjes. Als je het maar wilt zien…

Bij het dorpshuis aan de Noorderweg bloeien de wilde (botanische) rozen en dat is een foto waard. Wit wil nog wel eens tegenvallen, deze is mooi om naar te kijken.

Een doorkijkje in het Noordhorner bos. Noordhorner bos? Ja, op oude kaarten vind je aan de noordkant van het dorp nog wel eens de aanduiding “Noordhorner bos”… Restanten nabij het dorpshuis?

Een prachtig gestroomlijnd paard te midden van duizenden bloeiende boterbloemen. En het romantische witte huisje op de achtergrond (vroegere woning van de eerste arbeider….)

Een tweede paard in beeld, foto vanaf de volkstuintjes, van zuid richting noord. Een oase van rust, de boterbloemen en de paarden hoor je niet….

Nou, vooruit, eerbetoon aan het tweede in beeld verschijnende paard, en nogmaals aan de feestelijke boterbloemen. “Natuur, wat ben je wonderschoon, in meie!”

Completer beeld van de situatie ter plekke met op de voorgrond enkele kasjes met bladgroente en aardbeiplanten. Het zou geweldig zijn als er bij het dorp een alternatieve plek voor de volkstuintjes zou kunnen worden gevonden, en een plek voor de paarden…

De vijver bij de Borgweg, je voelt hier haast de zomerse warmte. Nog even doorgeslenterd, minder lang dan anders. De schaduw opgezocht, en de tuinstoelen…