Al eerder liet ik enkele foto’s zien van de feestelijke heropening van de Moeshorn in de jaren vijftig. Nu dus nog eens eentje (uit het foto-album van Henk en Gaatske Geertsema) waarop burgemeester Stronkhorst en ‘plietsie’ Van der Molen duidelijk zijn te herkennen, in afwachting van wat gaat komen…. (Het doorknippen van een lint door boer Huizinga). Op de achtergrond een schare belangstellenden, onder wie aanwonenden van de Moeshorn zoals de heer en mevrouw Geertsema en moeder en dochter Van der Veen. Wie herkent er nog meer???!
Vóór de bestrating was de Moeshorn een halfverharde sintelweg en dat zal bij het Hamsterpad niet veel anders zijn geweest. De Noordwijkweg bleek een paadje/landweg, evenals de ‘Norritsstraat’ en de ‘Touwslagersbaan’. (Die hun namen pas kregen nadat ze waren omgetoverd tot volwaardige wegen; lánen kent Noordhorn niet….)

In afwachting van de heropening van de Moeshorn, eerste helft jaren vijftig: burgemeester Stronkhorst en drie-strepen-politie Van der Molen

Toén was er dus geld gevonden bij de kleine gemeente Zuidhorn om de infrastructuur van Noordhorn ingrijpend te verbeteren, hoefde een eerder genomen raadsbesluit niet te worden teruggedraaid. Nu, anno 2010 in de grote gemeente Zuidhorn met 50 jaar meer welvaart, is heel Noordhorn bestraat, ook de uiteinden, zelfs de Mokkenburgweg. Commotie ontstaat er, als het bevoegd gezag toegezegde verbeteringen op de lange baan schuift, raadsbesluiten ten aanzien van de verbetering van de infrastructuur in de prullenbak gooit, daarmee zichzelf een onbetrouwbaarheidskeurmerk opspeldend. Jammer, dat had anders gemoeten. ‘Inschikken’ was natuurlijk ook best mogelijk geweest, als de raadsbesluiten t.a.v. het kunstgrasveld in Grijpskerk en verbetering van de dorpskern in Noordhorn wél waren uitgevoerd. Of had het grootdorp dan te veel pijn geleden? Noordhorn komt er bekaaid vanaf, je voélt het letterlijk, als je over de Oosterweg rijdt/loopt….