Na de blijde verrassing bij de ijsbaan die toch, bij daglicht, OPEN is en goed berijdbaar (als je kunt schaatsen of een kinderwagen bij je hebt…), een volgende stap. Naar de carbidbussen! Ook aan de Noorderweg, verder naar het noorden, voorbij het kerkhof. Stond daar vroeger niet de boerderij van Holtman, die afbrandde en niet weer werd opgebouwd? Hé, kijk, daar is het, we nemen wat kijkjes, eh, kiekjes…
De mist maakt het wazig, maar af en toe vlamt het, stijgt er een rookwolk op, knalt het met doffe dreunen... Jongeren die zonder al te veel woorden hun taak uitvoeren, verantwoord. Vader Klaas Tempel houdt twee oogjes in het zeil...
Soms zitten er, na het knallen, weigerachtige deksels vast. Dan is er handwerk nodig om ze los te hameren....
Vanzelfsprekend moeten de deksels worden verzameld, voor hergebruik...
Nieuwe serie, nieuwe knallen. Carbid wordt ingebracht, en bevochtigd. Nee, niet meer met spuug...
Prachtig gezicht in het winterwonderland: de rij beveiligde melkbussen met onverstoorbaar voortgaande jongeren...
Ja, daar gaan we weer. Pardon, daar gaan ze weer, de deksels.
En af en toe een spectaculair ogende vlam, extra warmte in deze koude wereld... En de boze geesten? Zij kozen het hazenpad!
Gelukkig, in de schaftkeet wordt de noeste vlijt gestut door een degelijke verzorging: snert, oliebollen en iets om te drinken. Welverdiend! (Heerlijk, die oliebol) Met dank aan de familie Tempel!
©laatste foto: familie Tempel 31 12 2008
©overige: janblaauw 31 12 2008
Noordhorn heden en verleden 