In het ECONOMIE-katern van het Dagblad van het Noorden van zaterdag 22 november jongstleden een sfeerstukje van de redactie economie over de financiële situatie van de Balkema-chauffeurs. Het verhaal(tje) zelf staat bol van suggestiviteit en anonieme bronnen, meestal geen garantie voor gedegen verslaggeving. Wat ik eruit opmaak, is dat directeur Wim Balkema wel de grondverzetters heeft doorbetaald, maar niét de MUBA-chauffeurs. Die hebben sinds oktober geen loon ontvangen en dat zou bij sommigen al hebben geleid tot een achterstand van €50.000,–…… (Geen wonder dat een bedrijf bij dergelijke, vorstelijke beloningen in de problemen komt….) Volgens het Dagblad moeten ‘volwassen kerels geld lenen van ouders en vrienden om de eindjes aan elkaar te knopen’.  Wat moet je nou met zo’n zin in een verhaal van een zichzelf respecterende krant? En dan de volgende: ‘Ondanks zijn belofte dat alles netjes zou worden geregeld, houdt hij zich sindsdien onbereikbaar voor de buitenwacht.’  Wat heeft ‘netjes regelen’ met ‘bereikbaar zijn’ te maken? Over de rest van het artikel zal ik maar zwijgen, bedenkelijk Dagbladniveau, met wellicht de laatste alinea dan weer als uitzondering.
Dat werknemers van Balkema-Meijer danig in de problemen zijn gekomen door de ‘onmogelijke’ situatie bij het te snel gegroeide dubbelbedrijf, is buiten kijf en betreurenswaardig. Zij dienen volgens mij als eersten te worden gecompenseerd voor de misgelopen verdiensten, hun gezinnen zijn kwetsbaar. Voor de rest is er niks gewonnen met suggestieve berichtgeving en stemmingjournalistiek. Als dinsdag inderdaad het faillissement wordt uitgesproken, kan een slagvaardige curator redden wat er te redden valt. Benieuwd wat daarvan de uitkomsten zullen zijn!

Op 23 oktober was er nog een werknemer van Balkema-Meijer actief op een Kooi-kavel aan de Meidoornstraat in Noordhorn. Weliswaar met een kleine machine, maar toch...

©janblaauw, foto 23 10 2008