Dat gesloopte dorpshuis, de oude Dörpsstee, ligt me nog zwaar op de maag (of op mijn lever…), terwijl ik er eigenlijk niet eens zoveel mee te maken heb gehad, naar verhouding. En ik vind het ook een uitdaging van de vroegere Willem Lodewijkschool een gezellig dorpshome te maken! Dat is het dus niet… Maar wat dan wel? Het lot van het sportveld? Het speelterrein in de zuidoosthoek? De ijsbaan? Natuurlijk, die voorzieningen blijven nog wel even. Maar toch is de sfeer niet meer dezelfde, er ontbreekt (nu al…) iets. Of ben ik nou toch echt te somber gestemd?
Zicht op dat ene, eenzame doel op het sportveld aan de Noorderweg. Ook de wilde planten aan de rand van de ijsbaan vragen zich af: Komt dit wel goed?
Verlaten speeltuin, niet voor het eerst. Ooit werden hier de speeltoestellen geplaatst van de oude speelstee ten zuiden van de NH-kerk, nu Torenhof. Later kwamen er nieuwe toestellen. Maar worden ze straks nog wel gebruikt?
De Dorpsbelangen-ijsbaan, die baart (mij) nog de meeste zorgen. Zelfs de meeuw op de ene verlichtingspaal vraagt zich af, of hier nog ooit weer wordt geschaatst. Hoe sfeervol kan het hier nog zijn? Hoe gemotiveerd kunnen vrijwilligers nog werken aan het klaarmaken van een goede ijsbaan?
En toch, zelfs hier laat de natuur ons niet in de steek. Ook al drijven er donkere wolken over, een zonnetje is er altijd!
©foto’s: janblaauw, 3 september 2008
Noordhorn heden en verleden 