Al weken, maanden wellicht, ligt er een boot(je) in de berm van de Mokkenburgweg, even buiten Noordhorn, aan de westkant. Je loopt er langs, bijna dagelijks, en registreert pas langzamerhand: “Hé, een bootje in de berm? Wat is er aan de hand?” Het is immers volop vaarweer, wat doet een bootje in deze tijd van het jaar in de berm van de Mokkenburgweg? De grasmaaier is er keurig omheen gegaan, het opschietende gras heeft wel iets van woelige baren…… Zou Berend Botje…..? Of een verwarde nazaat van de Vliegende Hollander? ‘Daar was laatst een meisje loos, die ging uit varen….” Nee toch? Is er iemand te kaapren gevaren, die zijn boot is vergeten??? (Iemand zónder baard misschien…) ’t Schip moet zeilen, maar t scheepje ligt aan wal….. Wat zeg je? De mosselman? Nou, nee….. De boot van Maria en haar engel waarvan sprake is in: “Het komt een schip geladen?” Nee, ook niet, het bootje is leeg, ligt daar maar wat… ‘A boat, a boat, to cross the ferry..’ Enfin, het landschap wordt geen afbreuk gedaan, het boeit, het bootje langs de Mokkenburgweg. Zou het…?
foto: ©janblaauw, juni 2008

Is vast van de Noordhorner Noach.