Onze Lieve Heer kent vreemde kostgangers, zelfs in Noordhorn.
Met dit continu mooie weer is het verantwoord die open deur in te trappen. Een van die vreemde kostgangers deponeerde onverwacht en onaangekondigd een lading gemaaid gazongras op het verbindingspad tussen Nieuwstraat en Verlengde Oosterweg. Iets in mij weerhield me ervan er een bordje met “BEDANKT!” bij te zetten. Het onheuglijke feit vond een week(je) geleden plaats. “Kom”, dacht ik, “laat ons kijken, wat er vervolgens gebeurt….”
Niéts dus. Nou ja, het gras verdort, verdroogt, verkommert onbekommerd. Nog even en een “beste poest wiend” verwaait het bijnahooibultje naar alle kanten, opgelost. Of…?
Toch raar, zo’n ongegeneerde daad van asociaal gedrag. Of moet ik dit veel positiéver gaan beschouwen? Laat weten, ‘k ben benieuwd!

foto: ©janblaauw, mei2008